Dawid szachuje

Jak już trenować, to porządnie!

Podstawowe końcówki szachowe

Końcówki są stadium gry, często pomijanym w treningu, co jest ogromnym błędem! Niestety miałem okazję przekonać się o tym na własnej skórze podczas Półfinałów Mistrzostw Polski Juniorów. Przegrana w ósmej rundzie niemal przekreśliła moje szanse na awans.

Tutaj możecie się zastanawiać. Mając elo ok.2000 nie znałem podstawowej teorii? O dziwo znałem, ale była tak zatarta w pamięci, że podczas partii kompletnie o niej zapomniałem!
Końcówki są trudne ze względu na kilka czynników:

1.Są bardzo konkretne.

Nie ma tutaj mowy o niedokładnym liczeniu wariantów. Przykłady prostych błędów można spokojnie znaleźć w najstarszej grupie MPJ!

2.Pozycje teoretyczne.

Istnieją takie pozycje, które po prostu należy znać, przykładem może być matowanie gońcem i skoczkiem, raczej nie do znalezienia przy szachownicy!
Co ciekawe z teorią mają też problemy zawodnicy na poziomie 2400+!

3.Niedoczas

Końcówka to ostatnia faza gry, a co za tym idzie zawodnicy mają wtedy bardzo mało czasu do namysłu. Skutkuje to ogromną ilością „kwiatków” (tak jak te powyżej!). Aby rozwijać się w szachach należy znać podstawowe pozycje teoretyczne, które postanowiłem przedstawić w tym artykule!

Podstawowe końcówki pionowe

Wydawałoby się, że będą one bardzo łatwe, nic bardziej mylnego! To że w „akcji” są tylko pionki i króle niczego nie przesądza. Tutaj niezwykle istotne będzie liczenie wariantów i to nie zawsze te długie warianty są najistotniejsze!

1.Prowadzenie pionka

Najważniejszą zasadą jest „najpierw król, potem pionek”. Zadaniem króla strony silniejszej jest zajęcie jednego z pól kluczowych. Co to są pola kluczowe?
Są to pola, których zajęcie gwarantuje wygraną! Jeżeli pionek nie przekroczył połowy szachownicy to ma trzy pola kluczowe, po przekroczeniu jest ich sześć. Oba przypadki przedstawione są na diagramach.
Pionek jest przed połową, więc mamy trzy pola kluczowe, w tym wypadku (b6, c6, d6).
 
Pionek jest już za połową szachownicy więc mamy sześć pól kluczowych (g6, f6, e6, e7, f7, g7)
 
Jak wygląda prowadzenie pionka w praktyce?
Czym jest opozycja? Opozycja to sytuacja, w której pomiędzy wrogimi królami jest nieparzysta liczba pól. W takiej sytuacji strona, która jest na ruchu musi ustąpić.
W tej pozycji przy ruchu białych jest remis, a przy ruchu czarnych wygrana białych! Jak widać opozycja to niezwykle istotne narzędzie w końcówkach pionowych.
Oczywiście zawsze są jakieś wyjątki, nie inaczej jest z prowadzeniem pionka!
Szczególnym przypadkiem jest pionek bandowy, który przy odpowiednim położeniu króla strony słabszej jest remisowy, nawet po zajęciu pól kluczowych!

2.Przełom pionowy

W końcówkach najważniejszą rzeczą jest utworzenie wolnego pionka i doprowadzenie go do pola przemiany. Przykład przełomu już widzieliśmy w partii Kaminski-Michalski, ale nie była to końcówka pionowa.
Klasycznym przykładem na zastosowanie przełomu jest:

3.Kwadrat pionka

Jest to metoda pozwalająca na szybkie określenie, czy pionka da się złapać, czy nie. Przydatna szczególnie w niedoczasie!
Kwadrat budujemy w ten sposób: odliczamy ile pól brakuje pionkowi do pola przemiany i tyle samo wyznaczamy w bok od pionka. Dzięki temu powstanie nam tytułowy kwadrat pionka.
 
 
Jeżeli król znajduje się w kwadracie to jest w stanie dogonić pionka, nim ten dojdzie do pola przemiany!
To były najważniejsze wiadomości na temat końcówek pionowych, teraz czas na najczęściej występujące

Podstawowe końcówki wieżowe

1.Budowanie mostu

Plan:
1.Ustawienie wieży w odległości dwóch linii od własnego pionka
2.Odepchnięcie króla przeciwnika
3.Wyjście królem sprzed pionka
4.Zasłonięcie króla wieżą

2.Pionek na 5 linii

Jeżeli król strony broniącej się jest przed pionkiem, a pionek jest wyżej niż przedostatnia linia to pozycja jest remisowa!

3.Pionek na przedostatniej linii

a)pionek na linii g/b
b)pionek na linii c/f

Podstawowe końcówki gońcowe

Pozycja jest remisowa, ponieważ pionek jest bandowy, a goniec jest innego koloru niż pole przemiany. W tej sytuacji białe nie są w stanie wygrać.

Podstawowe końcówki hetman przeciwko pionkowi

a)Pionek bandowy na przedostatniej linii
b)Pionek f/c na przedostatniej linii
c)Każdy inny pionek
To już wszystkie końcówki, które przygotowałem, według mnie znajomość tych pozycji jest niezbędna do jakiegokolwiek rozwoju szachowego!
Polecam przećwiczyć je rozgrywając z kolegą bądź z komputerem.
Piszcie w komentarzach czy artykuł Wam się podobał oraz czy czegoś nie pominąłem!
Bibliografia:

„Teoria i praktyka końcówek szachowych” – A. Panczenko

 

5 Comments

  1. Jak zawsze super

  2. Brawo Dawid ! Świetny blog i bardzo dobrze dobrane pozycje końcowe szkoleniowe, tak trzymać !

  3. Mnie zastanawia dlaczego w końcówkach jest tak, że jak widzę partie jako kibic to wiem jak zagrać, a jak ja gram to nie wiem. Oglądałem partie kolegi (100pkt wyższy ranking), prosta pionówka 5 pionów na 4. Przychodzę za 10 minut, patrzę a na desce są hetmany. Mój oczywisty wariant wygrywał. Z kolei później ja miałem prostą końcówkę, z którą powinien sobie poradzić zawodnik z IV kategorią a dopiero po partii uświadomiłem sobie jak łatwo mogłem to wygrać.

    Co innego jak mam K+H K+p(d2), bo tu doskonale wiem jak wygrać, to samo z końcówką typu K+W vs K+W+2p(a,c) gdzie bardzo łatwo to zremisować.

Dodaj komentarz

Your email address will not be published.

*

© 2017 Dawid szachuje

Theme by Anders NorenUp ↑